Skocz do zawartości

Zaloguj przez Facebook Rejestracja

Najnowsze tematy

Wyświetl nową zawartość »

Krasnosielc

zasłużeni dla społeczeństwa

171 odpowiedzi w tym temacie

#161 ~Gość~

~Gość~
  • Goście

Napisano 26 styczeń 2020 - 18:44

ZS Krasnosielc już po studniówce zdjęcia w TO



#162 ~Prestiż~

~Prestiż~
  • Goście

Napisano 04 luty 2020 - 07:29

Radni przyjęli stosowny wniosek, który jest pierwszym z kroków przybliżających Sochocin do odzyskania praw miejskich utraconych przed 150 laty. Kiedyś proboszczem był ks Zakrzewski, obecnie ks Cz. Stolarczyk.

Do końca lutego potrwają konsultacje społeczne, które zweryfikują, czy mieszkańcy chcą, aby mazowiecka miejscowość odzyskała przywileje miejskie, które utraciła po 1869 roku.

- Byliśmy miastem przez 484 lata. W jednym z warszawskich muzeów przechowywany jest historyczny akt z 1385 r. nadający miejscowości prawa miejskie, jego kopię mamy w naszej Izbie Guzikarstwa. Sochocin był swego czasu miastem powiatowym i to bardzo rozległym, bo Czerwińsk n. Wisłą należał do jego granic. To sprawa ambicji. Robimy to dla kolejnych pokoleń - powiedział Jerzy Ryziński, wójt gminy.

Sochocin podobnie jak Czerwińsk n. Wisłą, utracił swoje przywileje w wyniku carskiej reformy administracyjnej po 1869 roku. Gminę zamieszkuje ok. 6 tys. osób, a w samym Sochocinie żyje prawie 2 tys. z nich. Mazowiecka miejscowość mogłaby zostać miastem najwcześniej 1 stycznia 2021 r. i byłaby czwartym miastem w powiecie płońskim.

Przedwojenny Sochocin słynął z rzemiosła, które rozwijało się w okolicy. Wśród różnych profesji na wyróżnienie zasługuje produkcja guzików z muszli rzecznych, która doczekała się upamiętnienia w miejscowym muzeum.

 



#163 ~Gość~

~Gość~
  • Goście

Napisano 04 luty 2020 - 10:04

W roku 1939 w Krasnosielcu mieszkało 3860 osób. W wyniku działań wojennych liczba ta zmniejszyła się do 1820 w 1945 roku, a liczba domów zmalała o 33%. Po zakończeniu II wojny światowej w rejonie Krasnosielca partyzantkę prowadził oddział Narodowego Zjednoczenia Wojskowego pod dowództwem chor. Witolda Boruckiego. Od roku 1946 funkcjonowała w Krasnosielcu 7 – klasowa szkoła powszechna. W roku 1949 w Krasnosielcu powstała Gminna Biblioteka Publiczna. W roku 1951 zaczęło funkcjonować szkolnictwo średnie w Krasnosielcu, natomiast w roku 1958 przeprowadzono elektryfikację miejscowości.

 



#164 ~Gość~

~Gość~
  • Goście

Napisano 09 luty 2020 - 17:44

Popieram starania Pana Wójta oraz lokalnej społeczności i będę rekomendować Radzie Ministrów nadanie Kamieńcowi Ząbkowickiemu statusu miasta w 2021 roku. 5 tysięcy mieszkańców zasługuje na tę zmianę, która pozwoli wykorzystać wszystkie atuty tej pięknej ziemi

 



#165 ~Gość~

~Gość~
  • Goście

Napisano 15 luty 2020 - 10:04

Popieram starania Pana Wójta oraz lokalnej społeczności i będę rekomendować Radzie Ministrów nadanie Kamieńcowi Ząbkowickiemu statusu miasta w 2021 roku. 5 tysięcy mieszkańców zasługuje na tę zmianę, która pozwoli wykorzystać wszystkie atuty tej pięknej ziemi

5 tys. mieszkańców? dla Krasnosielca to wynik nieosiągalny nawet gdyby przyłączył wszystkie wsie z gminy i dorzucił Płoniawy z Podosiem :)



#166 ~Gość~

~Gość~
  • Goście

Napisano 10 marzec 2020 - 14:53

Krasnosielc objęty kwarantanną



#167 ~Gość~

~Gość~
  • Goście

Napisano 10 marzec 2020 - 19:07

Wójt informuje ,że nie stwierdza się żadnego przypadku zagrożenia

 



#168 ~Wierzacy~

~Wierzacy~
  • Goście

Napisano 17 marzec 2020 - 21:02

Modlitwa moze NAS UCHRONIC Tylko Wiara w BOGA Modlcie sie Koronka Do Milosierdzia Bozego

#169 ~Miasto-wieś~

~Miasto-wieś~
  • Goście

Napisano 18 kwiecień 2020 - 10:34

Wiek XIX – miasto Krasnosielc. - (Historia UG Krasnosielc)                                                Kolejnym właścicielem Krasnosielca został syn Kazimierza – Józef Maciej Onufry Wawrzyniec Krasiński. W roku 1824 dzięki staraniom hrabiego Józefa Krasińskiego oraz dzięki dobrym relacjom z księciem Namiestnikiem Józefem Zajączkiem, osada rzemieślniczo – handlowa, jaką był wówczas Krasnosielc, została wyniesiona do rangi miasta prywatnego w dniu 30 marca 1824 roku. Być może w uzyskaniu praw miejskich przez Krasnosielc pomocne okazały się także przyjacielskie relacje z Wincentym Krasińskim, który był postacią bardzo wpływową w owym czasie. W roku 1824 w Krasnosielcu odnotowano 56 rzemieślników, w tym 19 fabrykantów sukna, 13 krawców, 7 zdunów i garncarzy. W miasteczku w momencie uzyskania praw miejskich zamieszkiwało 620 mieszkańców, w roku 1827 były tu 53 domy a liczba mieszkańców nieznacznie wzrosła i wynosiła 629 mieszczan. W okresie powstania listopadowego 1830 – 1831 na terenie ziemi krasnosieleckiej trwały walki narodowowyzwoleńcze, jednak w pamięci mieszkańców na trwałe zapisała się epidemia cholery, która dotarła na nasze tereny wraz z wojskami carskimi. Ostatnim właścicielem Krasnosielca z rodziny Krasińskich był Karol Krasiński – syn Józefa. Znacznie więcej uwagi poświęcał swoim dobrom niż jego poprzednik. Z akt wizytacji biskupiej dowiadujemy się, że w Krasnosielcu w połowie XIX wieku była drewniana plebania, kryta słomą o dwóch izbach. Nową plebanię wybudowano w roku 1856 z polecenia Karola Krasińskiego. Przed rokiem 1860 Karol Krasiński doprowadził do uruchomienia w mieście Krasnosielc fabryki sukna. Pracowało w niej 34 osoby, produkowano 5 tysięcy arszynów sukna rocznie. Poza tym w Krasnosielcu istniało 10 małych, domowych zakładów sukienniczych. Fabryka hrabiego Krasińskiego zaopatrywała lokalny rynek w sukno, które sprzedawane było głównie na okolicznych targach i jarmarkach. Ten największy w XIX wieku krasnosielcki zakład przemysłowy istniał zaledwie kilka lat, przestał funkcjonować najprawdopodobniej wraz ze śmiercią Karola Krasińskiego. Poza tym hrabia Krasiński dbał o sprawne funkcjonowanie swoich folwarków. Sprowadzał tryki saskie, hiszpańskie i śląskie. Warto wspomnieć, że w tym okresie najpiękniejszym stanem owczarni odznaczały się w guberni płockiej takie majątki jak: Opinogóra, Krasne i Krasnosielc. Pomyślny rozwój miasta został zahamowany w wyniku powstania styczniowego, a w kilka lat po jego upadku Krasnosielc utracił prawa miejskie. W roku 1870 ostatni właściciel Krasnosielca z rodziny Krasińskich zmarł bezpotomnie. Warto podkreślić to, iż Karol Krasiński utrzymywał dobre relacje z Zygmuntem Krasińskim znanym pisarzem doby polskiego romantyzmu, który często przebywał na krasnosielckiej ziemi. W okresie powstania styczniowego 1863 – 1864 ziemia krasnosielcka była świadkiem wielu bitew i potyczek. Do najistotniejszych doszło 12 marca 1863 roku pod Drążdżewem, w czasie której oddział powstańców Zygmunta Padlewskiego został pokonany przez moskali. Do kolejnej ważnej bitwy doszło w między 26 a 29 czerwca1863 roku na Polskiej Kępie. Odział powstańczy kpt Józefa Trąmpczyńskiego przez 3 dni dzielnie stawiał czoła oddziałom carskim. Partyzanci broniący „Płaskiej Góry” byli ostatnim większym oddziałem, który przebywał i walczył podczas powstania styczniowego w okolicach Krasnosielca. Odniósł on największy sukces spośród wszystkich walczących na tym terenie grup partyzanckich, gdyż po trzydniowej bitwie dzielnie powstrzymując napór Rosjan, zmusił nieprzyjaciela do ustąpienia. W okresie powstania styczniowego duchowni wspierali czyn powstańczy. W Krasnosielcu ksiądz wikary Archanioł Franciszek Rutkowski głosił w miejscowej świątyni płomienne kazania w których zachęcał do poparcia powstańców, czynił to bez wątpienia za przyzwoleniem miejscowego proboszcza Walentego Pęszyńskiego. Od 1 stycznia 1867 roku w wyniku kolejnej reformy administracyjnej Krasnosielc znalazł się w powiecie makowskim w guberni łomżyńskiej. Po upadku powstania styczniowego Krasnosielc utracił prawa miejskie i często zmieniali się właściciele okolicznych ziem. Pod koniec XIX wieku z Mazowsza za ocean wyemigrowało bardzo dużo mieszkańców, wśród nich była rodzina Warnerów z Krasnosielca, późniejszych założycieli wytwórni filmowej Warner Bros.

 



#170 ~Gość~

~Gość~
  • Goście

Napisano 06 maj 2020 - 08:23

W 2020r. OSP PIENICE obchodzi jubileusz 95-lecie istnienia Straży i Orkiestry



#171 ~Proboszcz w Krasnosielcu~

~Proboszcz w Krasnosielcu~
  • Goście

Napisano 11 maj 2020 - 09:23

Ponad 200 kapłanów i kilka tysięcy mieszkańców Płońska pożegnało 2 września 2002r. długoletniego proboszcza parafii św. Michała w Płońsku - ks. prał. Tadeusza Goleniewskiego. Uroczystościom żałobnym przewodniczył biskup płocki prof. Stanisław Wielgus. "Żegnamy człowieka, który zawsze trwał przy Chrystusie i nigdy nie zdradził swego Mistrza" - powiedział, rozpoczynając Eucharystię Ksiądz Biskup. Podczas Mszy św. homilię wygłosił ks. kan. Józef Śliwka - kolega kursowy i przyjaciel zmarłego. W kazaniu przypomniał przebieg służby kapłańskiej śp. ks. T. Goleniewskiego, który przeżył w kapłaństwie 46 lat. "Wyświęcono nas trochę wcześniej z racji jubileuszu ówczesnego biskupa płockiego Tadeusza Pawła Zakrzewskiego. Stąd nazywano nas kapłanami jubileuszowymi" - przypomniał ks. J. Śliwka. Kaznodzieja przypomniał aktywną pracę duszpasterską i administracyjną Kapłana na placówkach w Płocku-Trzepowie, w Krasnosielcu oraz w Płońsku. "Ks. Tadeusz był doskonałym administratorem, posiadającym świetny zmysł organizacyjny, stąd w każdej parafii pozostawiał po sobie wiele dzieł, świadczących o jego dbałości o rozwój Kościoła" - mówił ks. J. Śliwka. Przywołując osobiste wspomnienia, Kaznodzieja podkreślił, że Zmarły był człowiekiem o wielkiej delikatności i wrażliwości. "Nigdy nie słyszałem, żeby kiedykolwiek podniósł głos, czy zbyt ostro się wyraził. Traktował ludzi w sposób nadzwyczaj delikatny" - stwierdził ks. Józef Śliwka. Pod koniec Eucharystii Zmarłego pożegnał dziekan płoński ks. kan. Mirosław Tabaka, przedstawiciel kapelanów więziennych, a także reprezentanci miejscowych władz. Po Eucharystii zaś ciało Zmarłego odprowadzono na miejscowy cmentarz. Ks. Tadeusz Goleniewski urodził się 10 czerwca 1930 r. we wsi Niździn w parafii Orszymowo (obecnie Mała Wieś). Rodzicami jego byli Jan i Stefania z d. Lewandowska. W wieku 6 lat rozpoczął naukę w Szkole Podstawowej w Małej Wsi, którą z racji wybuchu wojny musiał przerwać po 3 latach. W latach okupacji uczył się po kryjomu, przeżył wysiedlenie do sąsiedniego Węgrzynowa oraz pracował jako robotnik fizyczny w cukrowni Mała Wieś. Po wojnie kontynuował przerwaną naukę. Od roku szkolnego 1945/46 uczęszczał do Gimnazjum im. S. Małachowskiego w Płocku. Po 3 latach nauki przeniósł się do Liceum im. św. Stanisława Kostki w Płocku, gdzie zdał tzw. "małą maturę". W roku szkolnym 1949/50 powrócił do "Małachowianki" i tam uzyskał świadectwo dojrzałości. Po maturze wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Płocku, które ukończył po niespełna sześciu latach, otrzymując 11 lutego 1956 r. święcenia kapłańskie. Ponieważ ówczesne prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie nie wyraziło zgody na mianowanie ks. Goleniewskiego wikariuszem parafii Strzegowo, został skierowany do tymczasowej pomocy do parafii Wyszogród, a następnie Blichowo. Pod koniec kwietnia 1956 r. władza diecezjalna oddelegowała go do parafii Węgra, aby wspomagał proboszcza połączonych parafii w Węgrze i w Pawłowie, gdzie następnie - 10 lipca 1956 r. - został wikariuszem. Po zaledwie roku, 15 czerwca 1957 r., otrzymał nominację na wikariusza parafii św. Bartłomieja w Płocku. Wiosną 1962 r., ówczesny administrator apostolski bp Jan Wosiński, mianował go referentem duszpasterstwa głuchoniemych i niewidomych w diecezji płockiej. 7 września 1962 r. został mianowany proboszczem parafii Płock-Trzepowo. Od 18 maja 1972 r., po zwolnieniu z obowiązków referenta duszpasterstwa głuchoniemych i niewidomych, pełnił funkcję referenta ds. organistowskich. W tym samym roku, 29 lipca, otrzymał godność kapelana Jego Świątobliwości (prałata). Rok później, 10 sierpnia 1973 r., został mianowany proboszczem parafii Krasnosielc (obecnie diecezja łomżyńska). Z tej racji został zwolniony z obowiązków referenta ds. organistowskich. Spełniał natomiast inne funkcje: duszpasterza rodzin w rejonie pułtuskim oraz wizytatora nauki religii w dekanacie makowskim. W tym czasie podjął także studia zaoczne w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, gdzie 19 stycznia 1977 r. uzyskał tytuł magistra prawa kanonicznego. 29 października 1981 r. został mianowany proboszczem parafii św. Michała Archanioła w Płońsku oraz dziekanem dekanatu płońskiego i rejonu płońskiego. Funkcje dziekańskie przestał pełnić w 1987 r. 17 stycznia 1990 r., gdy w wyniku przemian ustrojowych pojawiła się możliwość prowadzenia duszpasterstwa więźniów, został mianowany kapelanem w Areszcie Śledczym w Płońsku. 16 sierpnia 1990 r. został ponownie dziekanem płońskim. Funkcję tę sprawował do 19 sierpnia 1998 r. Zmarł 30 sierpnia 2002 r.

 



#172 ~Zdegradowane miasto~

~Zdegradowane miasto~
  • Goście

Napisano 13 maj 2020 - 08:11

Krasnosielc – dawne miasto, obecnie  wieś położona w województwie mazowieckim, w powiecie makowskim, w gminie. Krasnosielc . Leży nad rzeką Orzyc. Krasnosielc uzyskał prawa miejskie w 1824r roku, zdegradowany w 1870 roku. Był MIASTEM 46 lat. Dlaczego przez tyle lat nie odzyskał praw miejskich.

 





Dodaj odpowiedź



  


Użytkownicy przeglądający ten temat: 1

0 użytkowników, 1 gości, 0 anonimowych